درود درود من زئوس هستم خدای
خدایان خب دفعه اولشون نیست که اعتصاب
میکنند به جز اون اعتصاب سال ۱۴۰۱ که در
واقع اون اعتصابشون در حمایت از قیام محسا
بود و حسابی سرکوب شدن و اعتصابشون سریع
به پایان رسید در بقیه موارد اعتصابشون ون
یک تا ۲ هفته ادامه
داشته. دفعات قبل هم رانندهها تهدید به
زندان و اعدام شدند. یه چند تا ایشونم
البته دستگیر شدند. بعد هم هر دفعه یک
قولهایی هم دولت بهشون میداد. از وعده
بالاتر رفتن سهمیه سوخت و لاستیک ماشین و
تا اصلاح قوانین کرایه و اینا. البته
خودمونیم هیچوقتم دولت به وعدههاش عمل
نکرده. اینا رو میگفت بلکه اونها از
اعتصاب دست
بکشند. خب اما این بار با اون بارها فرق
میکنه. چرا؟ چون این بار در اوج بحران
دولته. دولت وضش خرابه. پس دیگه نمیتونه
مثلاً الکی وعده سهمیه سوخت بیشتر بهشون
بده. اتحادیه تشکیلات کامیونداران و
رانندگان در بیانیه خودشون تأکید کردند که
دیگه این بار مثل دفعات قبل گول
نمیخورند. گفتنباید
خواستههاشون به طور رسمی عملی
بشه. خب تازه دولت طرح سنرخی شدن گازوئیل
رو داشت اجرا میکرد. این یعنی برنامهش
اینه که گازوئیل رو گرون کنه. اصلاً جرقه
این اعتصاب همسر همین موضوع بود. همین سه
نرخی شدن گازوئیل دولت یک نرخ سهمیهای
گذاشته یک نرخ آزاد و یک نرخی هم بین اینا
نیمه آزاد اونوقت این نرخبندی باعث میشه
که سر اون گازوئیلهای سهمیهای پارتی
بازی بشه و به همه یکسان نرسه و یه عدهای
هم این وسط به عنوان دلال و واسطه وارد
میشن بعدشم اینکه آخر سر راننده مجبور
میشه که آزاد گازوئیل بزنه به نرخ جهانی
ولی کرایه حملهبارش چی نه دیگه که اون به
نرخ جهانی نیست. تعرفه داره. اینه که خب
ضرر میبینند. اینه که اعتصاب
کردند. اما خب اعتصابهای قبلیشون هیچوقت
اینقدر سریع گسترش نیافته بود. اعتصابها
معمولاً یهو از اول سراسری نیستند. از یک
جا شروع میشند و گسترش پیدا میکنند. الان
در کمتر از یک هفته اعتصاب کامیوندارها
به بیش از ۱۲۰ شهر رسیده. این یعنی همدلی
و همراهی رانندهها با اعتصاب بالاست. این
بار بسیار متحدتر از قبل نشون
دادند و از طرف دیگه این اعتصابات بازتاب
گستردهای در شبکههای اجتماعی و رسانهها
داشته. تلگرام و واتسپ و ایکس و اینا با
هشتگهایی که مردم زدن اعتصابشون بیش از
قبل تو چشم بوده. این یک حمایت عمومی از
اعتصابکنندهها هست. اینکه کار اونها رو
در صدر خبرها نگه داریم. حرکتشون رو تحلیل
کنیم. ویدیوهاشون رو منتشر کنیم. این خیلی
بیشتر از کمک مالی کردن میتونه مؤثر
باشه. روحیه و انگیزه داشتن در این
حرکتهای جمعی خیلی مهم
هستند و الان بهخاطر همین مسائل سیاسی و
اینا که الان ایران سر این مذاکرات
قشنگشون تو صدر اخبار دنیا هستند اینه که
الان رژیم نمیتونه مثل قبل خیلی
رانندهها رو سرکوب کنه به این ترتیب
فرصتی مهیا شده که اعتصاب کامیوندارها نه
فقط در سطح یک اعتراض صنفی بلکه در حد یک
اعتراض مردمی اهمیت داشته
باشه. بعد اینکه از این اعتصاب اقشار
زیادی حمایت کردند از رضا شاه دوم گرفته
تا اقشار مردمی اتحادیه کارگری و
بازنشستگان و معلمان و اینا. اگرچه به هر
حال حمایتی لفظی بود اما خب همونم خوبه.
به رانندهها انرژی میده که در مقابل رژیم
کوتاه
نیان و مسلم چه بهتر که بقیه اصناف و
مشاغل هم با اونها همراهی کنند و دست به
اعتصاب بزنند. اعتصاب ظاهرش اینه که همچین
تهاجمی نیست و نرمه. اما نه در واقع برای
رژیم بسیار فلج کننده هست. کل سیستم رژیم
رو مختل میکنه.
الان در ایران بیش از ۹۰ کالاهای کشور از
طریق همین کامیونها جابهجا میشن. سوخت و
مواد غذایی و کالاهای اساسی دیگه همه با
همین کامیونها جابهجا میشن. رانندهها
نقش مهمی در حمل و نقل کشور دارند و اینو
خودشونم خوب
میدونن. ه۳ تا نکته دیگه سریع بگم و
خلاص. دیدید ویدیوهایی که پخش میشه نشون
میده که در شهرهایی که اعتصاب کردند اون
رانندههایی که در اعتصاب شرکت نکردند
اونا خیلی راحت نمیتونن به جابهجایی
بارشون مشغول بشن چون اونا از طرف
رانندههایی که اعتصاب کردند با تعنه و
ناسزا و تا حدی هم زور و قلدری و خلاصه و
اینا اونها روبهرو میشن اعتصاب کنندهها
اونها رو وادار میکنند که دست از کار بگ
بکشند. یعنی رانندهها با چنگ و دندون از
اعتصاب خودشون دارن دفاع
میکنند. خب حالا اینکه این کار اخلاقی
هست یا نه نمیدونم. یعنی خودمونیم شایدم
نباشه. اما به هر حال فعلاً رانندهها از
دست دولت عصبانیند و کارشکنی اون عدهای
که در اعتصاب حاضر نمیشن میتونه تمام
زحمات رانندههای اعتصابکننده رو هدر
بده و از اون طرفم اگه اعتصابشون به جایی
برسه و مثلاً امتیازی از دولت بگیرند اون
رانندههایی که اعتصاب نکردن اونا از اینم
سود میبرند یعنی هم دوران اعتصاب کار
کردن و منفعتش رو بردن و هم بعدش از
اعتصاب کنندهها منفعت میبرند.
اینه اینه که خلاصه فعلاً اینجوریه که
رانندههایی که در اعتصاب همراهی نمیکنند
مورد غضب همکاران خودشون قرار
میگیرند. نکته دوم اینکه خب توی این
موقعیت حساس رژیم و دولت و اینا چرا این
رژیم یک امتیازی به این کامیاندارا نمیده
که قائلشون تموم بشه برن پیکارشون؟ مگه
چقدر برای دولت هزینه داره؟
این همه از یمن تا عراق و لبنان و کشورهای
دیگه همه رو خرج میدن. خب یه ذره هم خرج
رانندهها کنند که اعتصابشون تموم بشه.
اما رژیم این کارو نمیکنه. چون کلاً
سیاست رژیم همیشه این بوده که در مقابل
مردم اصلاً کوتاه نیاد. چون فکر میکنه که
اگه کوتاه بیادها دیگه هی مردم
خواستههاشون بیشتر میشه و رژیم هم هی
باید بیشتر کوتاه بیاد. اینه که اگه
پولهاشو دور هم بریزهها حاضر نیست که
اونها رو خرج گرفتاری رانندهها کنه. اما
آخر سر هم مطمئن باشید که همین سیاست رژیم
باعث سقوطش میشه. یعنی یک حرکتی مثل همین
اعتصاب کامیوندارا نه که مورد بیتوجهی
دولت قرار میگیره اینه که ادامه پیدا
میکنه و میتونه جرقهای برای یک قیام
مردمی و شعلهور شدن یک انقلاب ملی باشه.
در واقع این اعتصاب به نفع مردم و به ضرر
رژیمه حتی اگه فقط و فقط برای درخواست
صنفی بوده باشه و نه برای مثلاً مقابله با
رژیم اما به هر حال باعث تضعیف رژیم و
تشویق مردم به قیام
میشه و اما نکته سوم که میخواستم بگم
ایکس نوشته خانم یا جناب شادی امین بود
ایشون ایکس زده که طیف سلطنتطلب که حتی
از شنیدن نام اتحادیه سندیکا و شورای
کارگران کهیر میزدند مشغول مصادره این
اعتصابند وقتی میگوییم پهلوی مانع انقلاب
است از چنین سیاستی حرف میزنیم و اینو
شادی امین
گفته میبینید در اعتصاب کامیوندارها هم
این ۵۷یها به جای حمایت کردن از اونها
به دنبال درافتادن با پهلوی هستند این کار
برای خودشون هیچ دشمنی جز پهلوی سراغ
ندارند. اگرم بعضیاشون در این اعتصاب
حمایت لفظی از رانندهها کردند، دستشون
درد نکنهها. اما راستش من فکر میکنم
خواستن از طیف پادشاهیخواهان عقب نیفتند.
یه حمایتکی کرده باشند وگرنه اونها الان
خواستار انقلاب مردم و سقوط رژیم نیستند.
نه چون بستر رو برای خودشون آماده
نمیبینند و در ادامه شادی امین نوشته که
اینها علیه ظلم ایستادهاند. احتمالاً
منظورش رانندهها هست. اینها علیه ظلم
ایستادهاند و به هیچ حکومتی بدون حضور
خودشان تن
نمیدهند. این بماند به یادگار برای
سامانه ژنژیان
آزادی. حالا منظورش چیه؟ احتمالاً میگه که
رانندگان کامیونها در آینده فقط به
حکومتی تن میدن که خودشون جزو بدنه اون
حکومت باشند. من که از حرفاش اینجور
فهمیدم. جناب شادی امین مدنظرش اینه که
باید در آینده حکومت کامیونداران یا چیزی
شبیه به اون داشته باشیم. احتمالاً از این
مدل کشورهای کمونیستی و اینا تو ذهنشه.
اینا معلوم نیست که مملکتو میخوان به کجا
ببرند اما به هر حال مهم نیست چون اهمیتی
ندارند. چون قدرت در دست مردمه. به درود
دوستان.
